Welke taal spreekt u met uw medewerkers?

Het principe van communicatie is eenvoudig: een zender stuurt een boodschap naar een ontvanger. Dit kan mondeling, schriftelijk of digitaal, met of zonder woorden, middels bewegingen, geluid, kleuren of geuren. En dan zijn er nog omgevingsfactoren van belang; is er sprake van ruis op de lijn, is het gekozen medium geschikt en in bedrijf, wordt er feedback gegeven en wat wordt daarmee gedaan.

 

De zender moet de boodschap ‘coderen’ ofwel: verzendklaar maken. Vervolgens zal de ontvanger de boodschap ‘decoderen’  ofwel: de ontvanger interpreteert de boodschap. En juist in dat coderen en decoderen zit de crux van de misvattingen, verkeerd opgevatte boodschappen of het niet verstaan van elkaar.

 

Dat we elkaar niet altijd begrijpen komt omdat iedereen zijn eigen taal spreekt. Hiermee bedoel ik niet de moedertaal (Nederlands, Engels of Frans) maar de stijl van spreken die voortkomt vanuit de natuur van de persoon. De een denkt meer in plaatjes, systemen of achtergronden dan de ander. De een wil altijd het naadje van de kous weten, terwijl de ander genoeg heeft aan de hoofdlijnen. Vered Neta van Open Circles heeft deze stijlen onderverdeeld in een viertal hoofdstijlen of talen:

  1. De Analyzer stijl – meer georiënteerd op concepten dan op relaties en gevoelens.
  2. De Supporter stijl – informeel en vriendelijk, conflict vermijdend.
  3. Promotor stijl – gericht op nieuwe ideeën, snelle en enerverende situaties.
  4. Controller stijl – actief, ambitieus, onafhankelijk en zelfverzekerd.

 

Uiteraard is dit een indeling op hoofdlijnen en zijn er dialecten ofwel mengvormen van deze types maar de indeling geeft wel aan waarom het zo belangrijk is om niet alleen te luisteren naar wat de ander vertelt en te trachten dat in de juiste context te plaatsen (decoderen) maar vooral ook de boodschap af te stemmen op de ontvanger door te trachten zijn ‘taal’ te spreken.

 

De vraag die half Nederland zich momenteel stelt is: zouden de broertjes uit Doorn nog in leven zijn als de ouders niet zo veel ruzie hadden ofwel: elkaar beter verstaan hadden? Want hoewel zienswijzen altijd zullen verschillen en mensen het niet altijd met elkaar eens hoeven te zijn is goede communicatie nog altijd: ik begrijp wat jij bedoelt. 

Vrijheid, vrede en cultuur

De titel van dit blog doet vermoeden dat ik over een mondiaal item ga schrijven. Immers, het is dit jaar 300 jaar geleden dat de vrede van Utrecht ondertekend is, wat een einde maakte aan een lange tijd van onrusten en oorlogen. Binnenkort is het Pasen, het feest van vrede en belofte van een nieuwe lente.

 

Over de vraag wat nu vrede en vrijheid is buigen we ons elk jaar rond 4 en 5 mei barsten de festivals los. Omdat het het jaar van de vrede is, zullen er dit jaar vele festivals met het thema Vrede plaatsvinden, zoals b.v. op 1 juni het Cultuur Festival Stichtse Vecht in Maarssen.

 

De vraag die ik deze week behandel is niet mondiaal bedoeld maar veel dichter bij huis: wat betekent vrijheid voor het interne bedrijfsklimaat? Want hoeveel werknemers zijn er daadwerkelijk in uw bedrijf die zich zo op hun gemak voelen dat ze durven zeggen wat ze denken? Hoeveel werknemers voelen zich zo vrij dat ze hun creativiteit durven aanwenden voor ongewone oplossingen waar u en uw klanten beter van worden? En in hoeverre durft u die vrijheid te stimuleren en in hoeverre past dit binnen uw bedrijfscultuur?

 

Cultuur vrijheid en vrede zijn geen begrippen die alleen maar passen in een grotere context; ze passen binnen iedere vorm van samenwerking waarin een afhankelijkheid bestaat.

 

Een middel om na te gaan in hoeverre medewerkers aansluiting vinden bij uw stijl van leidinggeven en in hoeverre ze hun mening durven geven, is het houden van een medewerkers tevredenheidsonderzoek. Uiteraard anoniem. Het stellen van vragen schept echter verwachtingen en daarmee heeft u de verantwoordelijkheid ook iets met de uitkomsten van het onderzoek te doen. Medewerkers verwachten niet alleen een terugkoppeling van de resultaten maar een tijdpad en planning voor veranderingen.

 

Want als het bedrijf werkelijk een open cultuur heeft, is een medewerkers tevredenheidsonderzoek niet nodig. In dat geval voldoet een ouderwetse ideeënbus waar iedere medewerker zijn plannen kwijt kan, gewoon met naam en toenaam. Of een moderne versie van een ideeënbus; een eigen community op Facebook, LinkedIn of via het eigen Intranet. Ook daarbij geldt dat er gekeken moet worden naar de inbreng en dat er een plan moet zijn hoe de ideeën concreet tot uitvoer kunnen komen.

 

Om tot een goed idee te komen is het nodig dat een werknemer zich prettig voelt en de ruimte daarvoor in zijn of haar hoofd heeft. Uit een recent onderzoek van Microsoft wat in  het kader van ‘de Week van Het Nieuwe Werken’ blijkt bijna vier van de tien medewerkers thuis creatievere invallen te krijgen dan op kantoor. Enerzijds omdat thuis ongestoord nagedacht en gewerkt kan worden. Maar anderzijds waarschijnlijk ook omdat het klimaat thuis open is. Er is ruimte voor productiviteit omdat er thuis een veilige omgeving is.

 

Nu zullen er niet in ieder bedrijf ruimte of mogelijkheden zijn voor Het Nieuwe Werken (HNW), maar dat is ook geen voorwaarde om een gunstig klimaat te creëren. Het Nieuwe Werken is een middel wat creativiteit kan stimuleren en het is niet mijn bedoeling dit als zaligmakend te promoten. Mijn bedoeling is dat u nadenkt over het klimaat in uw bedrijf. In hoeverre kunnen en mogen medewerkers zich veilig en vrij voelen? Hoe is uw bedrijfscultuur – durven medewerkers zich te uiten?

 

Daarom mijn tip: koester de plannen, ideeën en opmerkingen van uw medewerkers. Ga er zorgvuldig mee om en schep hierdoor een klimaat waarin een goed idee kan rijpen en uitgevoerd kan worden. Want een idee (of meerdere ideeën) waar niets mee gedaan wordt, speciaal als die zijn ingebracht door uw gewaardeerde medewerkers, heeft een averechts effect op de motivatie en de productiviteit van uw team.

De Paus en het Gouden Uur

Het gouden uur is een term die in de hulpverlening gebruikt wordt. Het geeft aan dat wat je het eerste uur doet, bepalend is voor de afhandeling van de hele hulpverlening. Door de hulpverlening in dit eerste uur goed te organiseren, verhoog je de overlevingskansen van het slachtoffer of de slachtoffers.

 

We hoeven niet op een incident te wachten voor we gebruik kunnen maken van deze kennis. De meerwaarde van een structurele aanpak is elke dag toe te passen. Want ook in het dagelijks leven geldt dat hoe je je dag begint bepalend is voor de rest van de dag. Dus niet alleen je stemming maar je hele aanpak, ritme en creativiteit.

 

Daarmee is niet gezegd dat er geen verplichtingen zijn die ook een stempel op de dag drukken; onbewust zul je anders wakker worden op de dag dat je op vakantie gaat dan op de eerste werkdag van de week. Of op de laatste werkdag van je carrière, zoals bijvoorbeeld Paus Benedictus XVI die afgelopen donderdag voor de laatste keer als Paus wakker werd.

 

Vorig jaar heb ik hem vanaf het balkon van zijn werkkamer aan het Sint Pietersplein in Rome horen spreken. Vakantie of geen vakantie, weer of geen weer, de Paus spreekt iedere zondag de aanwezigen toe en spreekt dan ook de zegeningen uit over de buitenlandse bezoekers, in hun eigen taal. En ook al ben ik niet Katholiek, toch raakte me dat. Deze man, met zijn Goddelijke macht, doet moeite om zich verstaanbaar te maken voor mij, bezoeker uit Nederland.

 

Mensen zijn vaak genegen meer moeite te doen voor mensen die trachten hen te begrijpen, die zichtbaar moeite doen om te verstaan en daardoor verstaan worden. Wat een prachtig idee zou het zijn als managers het gouden uur zou benutten om in gesprek te komen met zijn medewerkers. Gewoon, door op een zeepkist te klimmen, open te zijn over wat er speelt en medewerkers te vragen hem te helpen, vragen aan medewerkers wat hen drijft, wat hen belemmert in het behalen van hun doelen.

 

De Paus heeft een ongewone beslissing genomen; hij heeft niet gewacht tot hij dood zou gaan voor er een nieuwe Paus kan komen, hij heeft aangegeven dat hij niet genoeg kracht heeft om dat te doen wat hij als Paus wil doen. Een wijs besluit; je hart volgen en datgene doen waar je goed in bent. En dat delen met anderen, misschien wel tijdens een zeepkistsessie.

De kracht van jezelf blijven – het DNA van de Huishoudbeurs

Mijn Perskaart en de Huishoudbeurs ShopperMijn blog over de Huishoudbeurs als merk leverde mij een uitnodiging op van Rendy Kee, Marketing Communicatie & PR Manager, om  te komen ervaren en beleven of de huishoudbeurs ‘het’ nog steeds heeft.

 

‘sinds 1982 Het’ is het DNA van de Huishoudbeurs, de elementen die zo herkenbaar zijn voor dit evenement. Dit zijn de huishoudelijke artikelen als braadpannen, stofzuigers, strijkmachines en de groentensnijder die hier al vanaf 1982 te vinden is. Maar ook het proeven van nieuwe producten en vertrouwde smaken in een nieuw jasje zoals pindarotsjes met Zuid Afrikaanse pinda’s. Remia die haar nieuwe reclamecampagne heel slim combineert met de oudhollandse sjoelbak waarmee een pollepel te winnen is en de elfenlichtjes (drijvende vlammetjes) die mijn oma al op de huishoudbeurs kocht; ze heetten toen alleen nog niet zo. Bij de ingang krijgt de bezoeker nog steeds een boekje met kortingsbonnen, maar tegenwoordig  kan de bezoeker van te voren ook al aanbiedingen selecteren en kortingsbonnen downloaden op de Huishoudbeurswebsite. Op de beurs staan grote borden met QR codes voor gratis apps en koppelingen met Facebook zodat na de beurs de klanten nog steeds bereikt kunnen worden.

 

De Huishoudbeurs gaat mee met haar tijd, om aan te blijven sluiten bij de (huis)vrouw van nu die niet alleen huisvrouw, schoonmaakster, moeder en echtgenote is, maar ook de zelfbewuste moderne vrouw, die carrière maakt, technisch inzicht heeft, zich wil ontspannen en zich er niet voor schaamt een ‘vijftig tinten grijs laatje’ in haar nachtkastje te hebben. Daarom zijn er ook erotische producten te koop en noviteiten als de Powercube; een slim stopcontact. Met leuke kleurtjes, want het blijft een beurs die zich richt op vrouwen.

 

Vrouwen zijn beslissers en vaak degenen die de boodschappen doen dus de Huishoudbeurs is een waar walhalla om deze doelgroep te bereiken.  Of, zoals Rendy het zegt: als je je doelgroep hier niet vindt, waar denk je deze dan te kunnen vinden? En om deze vrouwen te lokken, wordt er door de standhouders zelfs niet voor teruggedeinsd om halfnaakte mannen in te zetten of mannen met een roze mop de vloer te laten dweilen.

 

De Huishoudbeurs wil vooral ‘een gezellig dagje uit voor vriendinnen’ zijn. Maar tussen de bezoekers bevinden zich niet alleen de vriendinnen, maar ook moeders met hun dochters, dochters met hun vader en zelfs mannen die samen rondlopen in de ene hal, terwijl hun vrouwen samen op het nieuwe Women Inc. festival rondlopen; wat voor mannen wellicht iets te letterlijk roze gekleurd is.

Alina, Alise en vader Koos van Lezo zoetwaren

Deze evolutie beperkt zich niet tot de bezoekers, ook bij standhouders blijkt dit Huishoudbeurs DNA erfelijk te zijn. Standhoudster Ina Snoek bijvoorbeeld, staat niet alleen met haar strijkmachine op de beurs maar sinds dit jaar ook met haar dochters Alise en Alina die een eigen stand hebben met Belgische spekken.

 

Duurzaam en authentiek, dat zijn elementen die deel uit zijn gaan maken van het DNA van dit evenement. De echte Bosche bollen van Jan de Groot, de echte kroketten van Kwekkeboom, ambachtelijk Italiaans IJs en souvenirs uit Amsterdam zijn te vinden naast über huisvrouw Marja Middeldorp die Blue wonder nog eens extra aanprijst met de leus: half dopje, wondersopje. Een feest der herkenning, waar de glimlach van melancholie afgewisseld wordt met de verrukking over noviteiten, verrassingen en grappige acties. De Huishoudbeurs is een oer-Hollands festival waar Loes en Ellen een gezellige dag beleven maar waar ze straks ook hun dochters mee naar toe gaan nemen om te genieten van een dagje uit.

Succes van het merk Huishoudbeurs

De huishoudbeurs is van oudsher een beurs door en voor vrouwen, waar ze zich kunnen herkennen in alle aspecten van het huishouden en het vrouw-zijn.  Een beurs om nieuwe producten uit te proberen, elkaar te ontmoeten, te zien, te ruiken, te voelen en te proeven. Na  bijna 60 jaar is deze beurs niet bejaard maar uitgegroeid tot een emotiemarkt waarin zowel de traditioneel ingestelde huisvrouw als de moderne huisvrouw zich herkent.

 

Om na te gaan wat het succes van de huishoudbeurs is, dient eerst de vraag beantwoordt te worden: Wat maakt een sterk merk?

 

Een merk is emotie, een beleving. Want waar denk je aan bij Coca Cola, Apple, Shell, Magnum of Heineken? Niet alleen aan drinken, computers, tanken of een ijsje. Een sterk merk weet in te spelen op het gevoel, de beleving ofwel de emotie van de doelgroep en is uniek in zijn identiteit.  Het merk Heineken bijvoorbeeld belooft de consument een beleving (open your world), een andere waarde dan b.v. het lessen van dorst. Kernwoorden hierin zijn: doelgroep, identiteit, beleving.

 

Om aan te blijven sluiten bij de doelgroep is het van belang te luisteren en te ervaren wat deze doelgroep bezig houdt, hoe zij onderling met elkaar in contact komen en blijven. Een merk houdt vast aan de eigen identiteit maar gaat wel mee in de wereld van de doelgroep.

 

En daarin kunnen we leren van de huishoudbeurs.

 

Doelgroep

De doelgroep van de huishoudbeurs is de huisvrouw maar omdat de rol van de vrouw in het huishouden sinds de start van de huishoudbeurs in 1955 gewijzigd is, moet hier op ingespeeld worden om deze steeds breder wordende doelgroep te blijven boeien.

 

De beurs richt zich niet alleen op de bonnetjes knippende huisvrouw die op zoek is naar noviteiten maar ook op de moderne zakenvrouw die haar leven middels social media organiseert en die op zoek is naar gadgets en mindfullness.

 

Identiteit

De identiteit van de huishoudbeurs is door de jaren heen veranderd, rijper geworden. Van oudsher was het een beurs waar men kennis kon maken met noviteiten voor het huishouden . Tegenwoordig is de huishoudbeurs uitgegroeid naar een evenement waarop het ook mogelijk is workshops te volgen, shows te zien en een uitstapje te maken naar de 9 maanden (baby) beurs. Kortom; alles wat nodig is om aan te sluiten bij alle facetten in het leven van de doelgroep, die zich met meer dan alleen het huishouden bezig houdt.

 

Beleving

Ieder jaar wordt een centraal thema gekozen, waarop alle activiteiten en de stands zich richten. Op de ene stand draait het om verkopen en korting, de andere stand draait om verzorging. De bezoekers maken snel een keuze; even blijven staan, iets kopen of: doorlopen. Hoe duidelijker een stand laat zien wat de doelstelling is, hoe sneller de doelgroep kan beslissen om de stand een bezoek te brengen.

Succes

Of een merk succesvol is of niet, hangt af van de mate waarin het erin slaagt de belofte die het doet aan de consument, waar te maken. De belofte van het merk Huishoudbeurs is een gezellig dagje uit met vriendinnen. Zolang de huishoudbeurs er in slaagt aan de verwachting van haar doelgroep te voldoen, zolang zal dit jaarlijks terugkerend evenement succesvol zijn.

Brandweer Bunnik

In de rol van Post Oefen Coördinator Bunnik ben ik vanuit Majicou Communicatie aanspreekpunt voor alles wat met oefenen en geoefendheid te maken heeft binnen het korps van de vrijwillige brandweer Bunnik.

Daarbij hoort de indeling van oefenleiders in het oefenrooster, de verantwoordelijkheid voor de oefenmaterialen en bestellen van oefenmiddelen die niet op de eigen post aanwezig zijn.

Om de oefenleiders te ondersteunen in het voorbereiden van de oefeningen, heb ik standaarden voor oefendraaiboeken en presentaties ontwikkeld. Ook het verzamelen, rubriceren en beschikbaar stellen van oefendocumentatie, de registratie van de oefeningen en de geoefendheid is een taak die bij deze rol hoort.

Van belang is om goed te plannen en goed te organiseren, zodat met inzet van zo min mogelijk tijd een zo groot mogelijk effect bereikt wordt. Luisteren naar wat er speelt en waar behoefte aan is, is hierbij cruciaal.

Het Nieuwe Werken en de rol van de communicatie adviseur

Het Nieuwe Werken, afgekort als HNW, is dat weer een hype of een trend die straks onderdeel is van ons dagelijks leven?

 

Door het gebruik van de middelen die we tegenwoordig tot onze beschikking hebben is de digitale wereld ons venster op de wereld om ons heen. Steeds sneller komt de informatie op ons af, woorden als communicatie 2.0, internet 2.0 en media 2.0 benadrukken dat.

 

De eerste verslavingsklinieken zijn al een feit; voor mensen die geen uur zonder hun veegtelefoon of tablet kunnen. Er zijn reclamefilmpjes waarin vrienden ongerust worden als de ander niet binnen 2 seconden reageert op de geluidjes die voortgebracht worden door de apparaten waarmee we bijna vergroeid lijken. Er zijn zelfhulp boeken en seminars om ons te leren de steeds maar toenemende stroom informatie te ‘managen’. En waar is het einde?

 

Ik ben er van overtuigd dat elke verandering kansen en mogelijkheden met zich meebrengt, maar ook bedreigingen. Door steeds sneller informatie tot ons te nemen, door steeds beter te leren filteren, door steeds productiever en selectiever te zijn, worden we bijna robotten. En wanneer mag die machine eens stil gezet worden? Tijdens lunchtijd die we tijdens het nieuwe werken misschien wel achter de computer doorbrengen?

 

Het Nieuwe Werken geeft vrijheid, zorgt voor flexibiliteit en vraagt de medewerker zelf verantwoording te nemen. In de basis moet er vertrouwen zijn, afspraken die nagekomen worden en er moet een win-win situatie zijn voor beide partijen.

 

Door alle mogelijkheden die de technologie 2.0 ons biedt, kunnen we in contact blijven met de mensen om ons heen, met de opdrachtgever, de collega en de klant, we kunnen skypen, pingen, appen en chatten. Allemaal ‘real time’. We omzeilen de files, besparen op brandstof en reistijd. We hebben camera’s zodat we onze gesprekspartner ook niet alleen horen maar ook zien.  En toch…….. mist het menselijk contact, de interactie en de directe feedback die in een persoonlijk gesprek wél aanwezig is.

 

Door steeds maar meer, steeds maar sneller, missen we de rust om echt de tijd te nemen voor elkaar. Het gevaar is dat we de essentie missen van het gesprek, doordat we niet meer de tijd te nemen om echt te luisteren omdat we al bezig zijn met de volgende stap in het gesprek. Wat wil de ander nou echt, wat heeft hij of zij nodig, wat is voor de ander belangrijk en: wat is voor onszelf belangrijk?

 

Niet voor niets stranden veel mensen in zelfhulpboeken door de vraag: wat is uw doel? En: Stelt u zich eens voor hoe uw leven er over vijf jaar uit ziet? De volgende tweet komt al weer binnen, de volgende post op Facebook wordt met een geluidje aangekondigd en: weg is de concentratie, de mijmering want de digitale wereld dringt zich aan ons op.

 

De rol van de communicatie adviseur in het nieuwe werken? Dat is een rol van bewust maken van de mogelijkheden die de technologie ons biedt, maar vooral benadrukken dat het hulpmiddelen zijn om onze boodschap over te brengen. En dat deze communicatiemiddelen geschikt zijn als ondersteuning om een boodschap over te brengen, maar dat het belang, de essentie vooral bij de boodschap ligt en niet bij de middelen.

 

De eerste vraag voor de communicatie adviseur is nog steeds wat het probleem is, vervolgens vaststellen waarom het een probleem is en dan bedenken hoe het opgelost kan worden. Dat is nog altijd mensenwerk en laat de techniek, ook het nieuwe werken is een techniek, ons daar vooral in ondersteunen. Maar maak er geen hoofdzaak van.

Storytelling en de kracht van open communicatie

Managers staan onder grote druk om met hun team prestaties te leveren waar het bedrijf trots op kan zijn. Van cijfers is bekend dat ze dusdanig gepresenteerd kunnen worden dat ze het gewenste beeld laten zien. Maar hoe zit het met het werkelijke kapitaal van de onderneming, de menselijke factor?

 

StorytellingIn het tijdperk van Social Media is storytelling de trend; het is het middel voor bedrijven om zich te onderscheiden, om het merk niet alleen een gezicht maar ook inhoud te geven. Zoals heel vroeger ook sagen en fabels gebruikt werden om iets duidelijk te maken of om zaken beter te kunnen onthouden, wordt nu de corporate story belangrijk om het bedrijf onder de aandacht te brengen, om het bedrijf te onthouden.

Social Media leent zich daar bij uitstek voor vanwege de mogelijkheid om grote doelgroepen te bereiken. En juist daarvoor is draagvlak onder de medewerkers essentieel, omdat bijna iedereen toegang heeft tot grote netwerken en omdat ook de verhalen van de medewerkers onderdeel zijn van het verhaal van het bedrijf.

 

Helaas komt het te vaak voor dat managers en medewerkers andere belangen en dus een andere beleving hebben. Omdat ze bijvoorbeeld in een machtsstrijd terecht zijn gekomen en hun positie trachten te verstevigen ten koste van anderen. Bijvoorbeeld door oneerlijke confrontaties ‘ ik heb gehoord dat je slecht communiceert’. Hierbij wordt de (zogenaamde?) bron beschermd zodat op een oneerlijke manier een stelling neergezet kan worden en medewerkers zwaktes toegedicht kunnen worden waartegen geen verweer mogelijk is.

 

In zijn boek ‘Hoe wordt ik een rat?’ beschrijft Dr. Joep P.M. Schrijvers op treffende wijze de politieke arena van bedrijven en de rattenstreken die uitgehaald worden om de eigen posititie te versterken. Anders dan de ondertitel ‘de kunst van het konkelen en samenzweren’ doet vermoeden is het juist als middel te gebruiken om inzicht te verschaffen, de politieke cultuur te doorbreken en plaats te maken voor openheid en heldere communicatie.

 

Want wie communiceert er niet in het eerder beschreven voorbeeld? De medewerker die ‘naar de baas loopt’ om zich te beklagen over de ander in plaats van die ander aan te spreken op zijn of haar houding en gedrag? Of maakt de medewerker die de ander van slechte communicatie beticht zich hier zelf schuldig aan?

 

U doet er als manager dan ook verstandig aan een paraplu functie te vervullen voor uw medewerkers door voor hen een open klimaat te scheppen waarin ze zich veilig voelen en hun talenten kunnen ontplooien terwijl u hen daarbij in uw paraplu functie afschermt van ongelijke machtsstrijd en (politieke) druk van het hoger management. Door te luisteren zonder te oordelen zullen medewerkers zich durven uiten en meer gemotiveerd zijn zich in te zetten voor het gezamenlijke resultaat. Een manager die geen misbruik van zijn positie maakt om zijn medewerkers te overheersen maar die samenwerkt met zijn team zal daarmee meer resultaat op langere termijn boeken. Sleutelwoorden hierbij zijn compassie, vertrouwen en open communicatie.

 

Hiermee kan het verhaal van de organisatie een echt verhaal worden van kracht en samenwerking, Een gezamenlijk verhaal, waarvan geen andere versies ontstaan omdat het ook gedragen wordt door de medewerkers. Een verhaal over een bedrijf waar zowel het management als de medewerkers trots op zijn.

De Menselijke Maat versus Social Media

Gisteren sprak onze burgemeester (Bunnik) in zijn nieuwjaarstoespraak over de menselijke maat, uiteraard plaatste hij dit in de context van zijn gemeente en de behoeften van onze gemeenschap maar het zette me wel aan het denken.

 

Want wat is nu daadwerkelijk de definitie van ‘de menselijke maat’? En hoe verhoudt zich dat tot technologische ontwikkelingen die ervoor zorgen dat iedereen 24/7 in contact kan zijn met vrienden en kennissen via Social Media?

 

Leonard da Vinci schetste de lichaamsverhoudingen van de mens in zijn beroemde tekening van de Vitruviusman; deze schets wordt gezien als een symbool van het humanisme – de mens als middelpunt van het heelal.

 

Op de website van de Menselijke Maat wordt de vertaalslag gemaakt van deze tekening naar de mens in zijn omgeving: de veronderstelde diepe behoefte van mensen om als persoon herkend te worden en gekend te zijn en een werkelijk gevoel van contact, van wederzijdse betrokkenheid te hebben met hun omgeving. Omgeving in de ruimste zin des woords: van andere mensen tot woning, natuur, organisatie en politiek. Om betrokken te kunnen functioneren willen (of moeten) mensen blijkbaar het gevoel hebben er toe te doen in een beïnvloedbare omgeving waaraan ze ook daadwerkelijk kunnen bijdragen.

 

Waar het dus allemaal om draait is de zoektocht naar de zin van ons bestaan, de passie in onszelf en die delen met onze omgeving. Het gevoel er toe te doen en zinvol bezig te zijn. Balancerend tussen werk en vrije tijd, tussen moeten en kunnen, zoekend naar wat er echt tot doet. Communicatie is daarbij de sleutel; want we willen allemaal gehoord worden en dus twitteren en posten we onze dagelijkse bezigheden via Social Media zodat onze vrienden en kennissen – onze ‘volgers’ – vooral op de hoogte blijven.

 

Maar zijn onze vakantiefoto’s of de belevenissen van alledag wel datgene waar onze omgeving op zit te wachten? Diverse apps zijn er al ontwikkeld om de informatiestroom te filteren zodat we alleen datgene zien wat ons daadwerkelijk interesseert. De content die vaak zorgvuldig wordt samengesteld bereikt ons vaak niet eens. Hoe kunnen we nu echt ertoe doen?

 

Ik denk dat het van belang is terug te gaan naar de basis: wat is echt van belang en hoe kun je de ander bereiken? De basis van communicatie is zender, boodschap, ontvanger. De boodschap moet afgestemd zijn op de ontvanger om begrepen te kunnen worden.  Maak echt contact met de ander, vraag wat hem of haar bezig houdt en ga daar op in.

 

Ik geloof in samenwerking, in het bundelen van krachten, samen doelen stellen en daar naar toe te werken. Want alleen dan kunnen we er daadwerkelijk toe doen, door te luisteren naar de ander kunnen we zelf gehoord worden. Door de ander centraal te stellen, stellen we onszelf centraal. Terug naar onze passie, de zin van ons bestaan is niet iets wat we allemaal voor onszelf doen, dat doen we samen, samen met onze omgeving.

 

Majicou Communicatie wil  u ook dit jaar helpen om werkelijk in contact te zijn met uw medewerkers. Weg met Powerpoint presentaties die een mooi beeld schetsen maar die niet weergeven waar het werkelijk om gaat. De Excelmanagers in contact brengen met hun medewerkers, zodat ze weten wat er nu echt leeft op de werkvloer en daarop in kunnen spelen. Door de drijfveren van de medewerkers te begrijpen kan de manager daarop inspelen en zorgen dat iedereen het beste uit zichzelf kan halen en bijdragen aan het gezamenlijke doel van de onderneming.

 

En daarmee komen we weer terug bij de toepassing van de menselijke maat: medewerkers een omgeving bieden waarin ze zinvol werk kunnen doen wat werkelijk bijdraagt aan het gezamenlijke resultaat. Communicatie komt vanuit het hart en wordt gehoord als het is afgestemd op de ander.

 

Ik wens u een gelukkig nieuw jaar toe, waarin u in contact bent en blijft met uzelf en uw omgeving.