Kaas, Vis en Organisatie 3.0

De stelling ‘Mensen zijn vaak sneller dan organisaties in het adopteren van digitale technologie’ wordt gebruikt door Management Boek om een Boekevent rondom het thema Organisatie 3.0 aan te prijzen.

 

Uiteraard is het makkelijker voor een mens om iets te veranderen dan een hele organisatie structuur aan te passen aan een verandering. Niet alleen de denkwijze van individuele medewerker is daarbij van belang, ook die van het management en de beslissers daaromheen.

 

Maar wat zijn nu veranderingen, hoe kunnen we die bewerkstelligen en: wat hebben we er aan?

 

Van oudsher werden door de rondreizende verhalenvertellers parabels verteld; korte verhalen die gebruikt werden om mensen wat te leren en die vaak fictief waren. Om de luisteraar meer in het verhaal mee te kunnen laten gaan, werden ook vaak dieren gebruikt om iets te verduidelijken. Een sluwe vos, een bange wezel; dieren met menselijke eigenschappen die vaak ook kunnen spreken. Door deze dieren op te nemen in het verhaal en de vaak wat negatievere eigenschappen niet op personen te betrekken, voelen de toehoorders zich minder snel aangevallen en stellen zich daardoor open voor het verhaal.

 

Dit principe wordt nog steeds toegepast in vele (management)boeken; van pinguïns, muizen, beren en vissen kunnen we heel veel leren. Deze komen we ook tegen in de vele seminars rondom verandering; het platform van de moderne verhalenverteller.

 

De muizen uit ‘wie heeft mijn kaas gepikt’ laten zien dat veranderingen niet negatief hoeven te zijn en hoe verschillende mensen op andere momenten nieuwe bronnen (van inkomsten) gaan zoeken. ‘Help, onze ijsberg smelt’ laat zien hoe pinguïns omgaan met veranderingen en hoe we het leuk kunnen hebben op de werkvloer, kunnen samenwerken en daarbij productief kunnen zijn leren we uit het simpele boekje ‘V.I.S.’.

 

Om echte veranderingen door te voeren is het van belang een plan te maken; wat willen we veranderen en waarom. Door focus aan te brengen, kunnen we keuzes maken die ons dichter bij het doel brengen. Daarbij is het van belang een verandering door te voeren in:

  • Kennis
  • Houding
  • Gedrag

De manier waarop we dit doorvoeren en de middelen die we daarbij kiezen zijn essentieel voor het slagen van de operatie.

 

Een middel om een verandering in een organisatie door te kunnen voeren, kan het uitwerken een parabel uit een boek zijn. Zolang het menselijk aspect maar vooropgesteld wordt. Want zonder de menselijke factor is een organisatie 3.0 een motor die niet draait.

 

Het Nieuwe Werken en de rol van de communicatie adviseur

Het Nieuwe Werken, afgekort als HNW, is dat weer een hype of een trend die straks onderdeel is van ons dagelijks leven?

 

Door het gebruik van de middelen die we tegenwoordig tot onze beschikking hebben is de digitale wereld ons venster op de wereld om ons heen. Steeds sneller komt de informatie op ons af, woorden als communicatie 2.0, internet 2.0 en media 2.0 benadrukken dat.

 

De eerste verslavingsklinieken zijn al een feit; voor mensen die geen uur zonder hun veegtelefoon of tablet kunnen. Er zijn reclamefilmpjes waarin vrienden ongerust worden als de ander niet binnen 2 seconden reageert op de geluidjes die voortgebracht worden door de apparaten waarmee we bijna vergroeid lijken. Er zijn zelfhulp boeken en seminars om ons te leren de steeds maar toenemende stroom informatie te ‘managen’. En waar is het einde?

 

Ik ben er van overtuigd dat elke verandering kansen en mogelijkheden met zich meebrengt, maar ook bedreigingen. Door steeds sneller informatie tot ons te nemen, door steeds beter te leren filteren, door steeds productiever en selectiever te zijn, worden we bijna robotten. En wanneer mag die machine eens stil gezet worden? Tijdens lunchtijd die we tijdens het nieuwe werken misschien wel achter de computer doorbrengen?

 

Het Nieuwe Werken geeft vrijheid, zorgt voor flexibiliteit en vraagt de medewerker zelf verantwoording te nemen. In de basis moet er vertrouwen zijn, afspraken die nagekomen worden en er moet een win-win situatie zijn voor beide partijen.

 

Door alle mogelijkheden die de technologie 2.0 ons biedt, kunnen we in contact blijven met de mensen om ons heen, met de opdrachtgever, de collega en de klant, we kunnen skypen, pingen, appen en chatten. Allemaal ‘real time’. We omzeilen de files, besparen op brandstof en reistijd. We hebben camera’s zodat we onze gesprekspartner ook niet alleen horen maar ook zien.  En toch…….. mist het menselijk contact, de interactie en de directe feedback die in een persoonlijk gesprek wél aanwezig is.

 

Door steeds maar meer, steeds maar sneller, missen we de rust om echt de tijd te nemen voor elkaar. Het gevaar is dat we de essentie missen van het gesprek, doordat we niet meer de tijd te nemen om echt te luisteren omdat we al bezig zijn met de volgende stap in het gesprek. Wat wil de ander nou echt, wat heeft hij of zij nodig, wat is voor de ander belangrijk en: wat is voor onszelf belangrijk?

 

Niet voor niets stranden veel mensen in zelfhulpboeken door de vraag: wat is uw doel? En: Stelt u zich eens voor hoe uw leven er over vijf jaar uit ziet? De volgende tweet komt al weer binnen, de volgende post op Facebook wordt met een geluidje aangekondigd en: weg is de concentratie, de mijmering want de digitale wereld dringt zich aan ons op.

 

De rol van de communicatie adviseur in het nieuwe werken? Dat is een rol van bewust maken van de mogelijkheden die de technologie ons biedt, maar vooral benadrukken dat het hulpmiddelen zijn om onze boodschap over te brengen. En dat deze communicatiemiddelen geschikt zijn als ondersteuning om een boodschap over te brengen, maar dat het belang, de essentie vooral bij de boodschap ligt en niet bij de middelen.

 

De eerste vraag voor de communicatie adviseur is nog steeds wat het probleem is, vervolgens vaststellen waarom het een probleem is en dan bedenken hoe het opgelost kan worden. Dat is nog altijd mensenwerk en laat de techniek, ook het nieuwe werken is een techniek, ons daar vooral in ondersteunen. Maar maak er geen hoofdzaak van.